Άρθρα
Περίπου 50 χρόνια πριν από την άνοδό του, κατά τη Δέκατη Όγδοη Δυναστεία, η Αίγυπτος πέρασε μια περίοδο αναταραχής. Η περίοδος κατά την οποία ιδρύθηκε, το νέο Βασίλειο, είναι μια περίοδος κατά την οποία η Αίγυπτος προσπαθούσε να ελέγξει την εξουσία σε ένα εκτεταμένο βασίλειο που εκτεινόταν από τον 4ο Καταρράκτη του Νείλου στο Σουδάν και τις επαρχίες της Βόρειας Συρίας. Γνωστός για την πολιτική του ικανότητα, τη στρατιωτική του διοίκηση, τη διοικητική του ικανότητα και την οικοδομική του ορμή, ο Ραμσής έθεσε ένα βασικό στοιχείο με το οποίο οι τότε ηγεμόνες εκτός Αιγύπτου αξιολογούνταν. Ως απειλητική για τη ζωή ιστορική εικόνα, η διαταγή του Ραμσή Β' μπορεί να φανεί τόσο σε αρχαία κείμενα όσο και σε νεότερες πολιτιστικές αναφορές. Η ηγεσία τους χαρακτηρίζεται από τα εκτεταμένα σχέδια ενίσχυσης, συμπεριλαμβανομένων των μεγαλοπρεπών ναών εκτός Αμπού Σιμπέλ, καθώς και από την ίδρυση μιας νέας χρηματοδότησης από την Πι-Ραμσέ. Δημιουργήθηκε για τον βασιλιά Σέτι και τη βασίλισσα Τούγια, ο οποίος έγινε βασίλισσα από νεαρή ηλικία μετά τον θάνατο του πατέρα του.
Η τεράστια ποσότητα τρόπων και δεδομένων που εκτιμώνται στις κοινωνικές και ιστορικές σκέψεις των vulkan spiele εγγραφή σύνδεσης Αιγυπτίων είναι πολύ πιο σαφής από οποιαδήποτε άλλη νικηφόρα αποστολή. Το νεότερο Ποίημα παρουσιάζει μια πληθώρα στοιχείων που καθιστούν κατανοητό τι είναι η ζωή μέσα σε λίγους μήνες και θα καταλάβετε τι φαινόταν μια μάχη αυτού του μεγέθους στα παλιά χρόνια. Κάποια στιγμή, αυτή η μάχη έθεσε τέλος στη μάχη του Ραμσή στην περιοχή, με αποτέλεσμα την υπογραφή της παγκόσμιας συμφωνίας ειρήνης μεταξύ δύο περιοχών. Οι Αιγυπτιακές αρχές δεν αμφισβήτησαν τη νομιμότητα του Ποίηματος μέχρι να πραγματοποιηθεί μια πήλινη προσομοίωση του Χετταϊκού τύπου πολέμου στην πόλη Χαττούσα, την πρωτεύουσα της Χετταϊκής Αυτοκρατορίας, στα τέλη της Χαλκοκρατίας.
- Οι τιμές μακριά από τα χρόνια του θανάτου του ποικίλλουν, παρόλο που το 90 ή το 91 θεωρείται το καλύτερο προφίλ.
- Η έκθεσή τους στη Χαναάν μπορεί να οδήγησε στη σύνθεση των νεότερων διεκδικήσεων σε αυτήν την περιοχή, συμπεριλαμβανομένης της Φιλιστίας, μετά την κατάρρευση της Αιγυπτιακής Αυτοκρατορίας στην Ασία.
- «Έτσι, στην ενέδρα έστησαν εκεί, βορειοδυτικά της πόλης Κάδης. Και ενώ βρίσκονταν μέσα στη φωλιά τους, όλοι οι άλλοι έτρεξαν μπροστά νότια της Κάδης, κατά μήκος της μέσης μας, η επίθεση εκτοξεύτηκε, συμπεριλαμβανομένων των ανδρών μας, για να σας αρπάξουν απροετοίμαστους, και η λεγεώνα μακριά από το Πρα-Χορμάκου έδωσε τρόπους.»
- Το όφελος της μάχης, ακόμη και όταν διεξήχθη κρυφά σε δημόσιους χώρους, αποτέλεσε το νεότερο εφαλτήριο για την υποστήριξη της μακροχρόνιας κίνησης της Αιγύπτου για διπλωματική επέκταση και εδαφική επέκταση.
- Οποιαδήποτε χρονική περίοδος στον θρόνο τους, λαμβάνοντας υπόψη την πιο πρόσφατη αναμενόμενη ισορροπία, θα έχουν χτίσει μεγάλα μνημεία, θα επεκτείνουν τα όρια της Αιγύπτου και θα υπόσχονται την πιο πρόσφατη ευημερία του αιγυπτιακού λαού.
Χεττιτικές πηγές για τον ανταγωνισμό, όπως και περισσότερες από μία σελίδες, έχουν βρεθεί στη Χαττούσα, ωστόσο, δεν έχουν ανακαλυφθεί χρονικά που να τον ορίζουν ως μέρος μιας εκστρατείας. Κάποιοι κατέφυγαν βόρεια προς το στρατόπεδο του Άμμωνα, ενώ παράλληλα καταδιωκόταν από τα χεττιτικά άρματα. Ο Θεός συνέχισε βόρεια και η μεγαλειότητά του έφτασε σε μια τοποθεσία νότια της πόλης του, Σαμπτούνα. Ο Χορεμχέμπ (πέθανε το 1292 π.Χ.), ο πρώην ηγεμόνας αυτής της δυναστείας, εκστράτευσε σε αυτήν την περιοχή και τελικά άρχισε να στρέφει το αιγυπτιακό ενδιαφέρον επιστρέφοντας στην περιοχή. Η λύση που απαιτήθηκε ήταν ο Θουθμώσης Α΄, ο Θουθμώσης Γ΄, και ο φοβερός γιος του και ο συμβασιλέας του Αμενχοτέπ Β΄, πολέμησαν στη Μεγιδδώ βόρεια του Ορόντη, καθώς και σε μια διαμάχη που είχε με την Κάδης. Το γεγονός ότι αυτός ο πυλώνας, μαζί με άλλες επιγραφές και ναούς γραμμένους κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Ραμσή Β΄, υποδηλώνει ότι ο Φαραώ ήθελε να έχει την εξουσία του στον στρατό, την κυβέρνηση και τη θρησκευτική ζωή.
Θεϊκές Επικεφαλίδες και ίσως Πειστικές Επιγραφές
Τέτοια έργα τέχνης έχουν την τάση να απεικονίζουν σκηνές μακριά από τις στρατιωτικές τους εκστρατείες ή από τις θρησκευτικές τους τελετουργίες και μπορούν να σχεδιαστούν από τους πιο ταλαντούχους καλλιτέχνες και σχεδιαστές της εποχής. Η μακροζωία τους πυροδότησε τη φήμη τους ως ένας έξυπνος και ισχυρός ηγεμόνας, ενώ η κληρονομιά του συνέχισε να εμπνέει δέος και να την εκτιμάτε πολύ μετά τον θάνατό τους. Ακόμα και με την πρωτοποριακή του ηλικία, ο Ραμσής Β' παρέμεινε ενεργός και συμμετείχε στις υποχρεώσεις του ως Φαραώ μέχρι το τέλος της ζωής του, συνέχισε να εκτελεί στρατιωτικές λειτουργίες και να επιβλέπει τα δημόσια έργα μέχρι τη δεκαετία του '80. Κατά τη διάρκεια της μακράς βασιλείας του, ο Ραμσής Β' παρέμεινε ένα ενθουσιώδες, ανεξίτηλο σημάδι στην αρχαία Αίγυπτο, επιβλέποντας την ανάπτυξη πολλών σπουδαίων έργων ιστών και ολοκληρώνοντας τους στρατούς του με πολλούς επιτυχημένους στρατιωτικούς τρόπους. Ενώ ήταν πρίγκιπας-αντιβασιλέας, ο Ραμσής απέκτησε τις νέες ελευθερίες της αιγυπτιακής βασιλείας και τον τίτλο του (τέσσερις βασιλικές ονομασίες που αποδίδουν τη θεϊκή του δύναμη και συνδέουν το όνομά του με τη θεϊκή του εποχή της Αιγύπτου) και ένα υπέροχο χαρέμι. Τον ακολούθησε μόνο λίγα χρόνια αργότερα ο άλλος, ο στρατηγός Χορεμχέμπ, ο οποίος κυβέρνησε μόνο για ένα μικρό χρονικό διάστημα πριν από τον θάνατό του, αλλά πριν ορίσει έναν άλλο γιο, με στρατιωτικό μητρώο, τον βεζίρη τους Πα-Ραμεσού, ως κληρονόμο του.
Η αιτία θανάτου τους είναι άγνωστη, αλλά πιθανότατα πρόκειται για ρήξη απόστηματος στο πηγούνι του, με αποτέλεσμα σοβαρή ασθένεια. Λίγο πριν τον θάνατό του, σε ηλικία 90 ετών, ο Ραμσής υπέφερε από σοβαρά οδοντιατρικά προβλήματα, αρθρίτιδα, στεγανοποίηση των αρτηριών του και καρδιαγγειακά νοσήματα. «Οι αρχαίοι συγγραφείς, μαζί με τον Μανέθων (3ος αιώνας π.Χ.), χρέωσαν στον Ραμσή μια βασιλεία πριν από 66 χρόνια και ίσως δύο μήνες. Το νέο θραύσμα από γρανιτένια σαρκοφάγο χρησιμοποιήθηκε ξανά από τον κορυφαίο ιερέα της εικοστής πρώτης δυναστείας, τον Μενχεπέρ, περίπου το 1000 π.Χ., αλλά ο νέος ιδιοκτήτης ήταν άγνωστος μέχρι που η προσεκτική έρευνα του Φρεντερίκ Πεϊρό βρήκε το νεότερο καρτούς του Ραμσή Β' μέσα σε αυτό. Το 2018, μια μικρή ομάδα αρχαιολόγων από την φυλή Ματαρίγια του Καΐρου ανακάλυψε κομμάτια ενός αρχαιολογικού αντικειμένου που, με βάση το σχεδιασμό και τις ηλικίες του, μπορεί να χρησιμοποιήθηκε από τον Ραμσή. Το νέο γιγάντιο άγαλμα του Ραμσή Β' χρονολογείται 3.200 χρόνια πριν και βρίσκεται αρχικά σε έξι κομμάτια στο μέτωπο κοντά στη Μέμφιδα της Αιγύπτου.»
Σου έφερα για τις ανάγκες σου το παλάτι μου, ένα φόρο σε σένα από μακριά, μια ολόκληρη περιουσία που ξοδεύεις, δέκα χιλιάδες βόδια για να χάσεις. Πέσαμε, και θα ρίξεις στα βωμούς σου τα πιο γλυκά δέντρα, ένα για να μυρίσεις. Για να είναι απαραίτητο το κέντρο σου, τα χέρια μου δεν αντέκρουσαν ποτέ; Πατέρα Άμμων, θα ήταν μάταιο να σου δώσω ένα καλό μνημείο, και να γεμίσεις τους ναούς για τους αιχμαλώτους πολέμου; «Αλλά κατά τη δυτική άκρη της παλίρροιας του Αρουνάθα, κοντά στο βόρειο τείχος της πόλης, ο Φαραώ πήρε τη θέση του. «Έτσι, σε ενέδρα βρισκόταν εδώ, βορειοδυτικά από την πόλη Κάδης. Και ενώ ήταν μέσα στη φωλιά, κάποιος άλλος προχώρησε νότια από την Κάδης, προς το κέντρο, η έφοδος τους εκτοξεύτηκε, για να το αγνοήσουν, και η λεγεώνα από το Πρα-Χορμάκου παρείχε χρήματα. Συνοδευτικά ποιήματα σε αυτό το κείμενο ήταν τεράστια χαραγμένα γραφικά των σκηνών του ποιήματος. Από το ποίημα, ο Ραμσής Β' εξυμνείται επειδή είναι ένας μεγάλος πολεμιστής και ένας δυνατός ηγέτης.
Κλειστό: Κερδίζει ένα σημειωματάριο με το «Θέατρο Πολέμου»
Οι νέοι Πουλαστοί θα έδιναν την ταυτότητα στους βιβλικούς «Φιλισταίους», ακολουθώντας τα υπάρχοντα από την «Παλαιστίνη», όπου η παρουσία τους, λιγότερο από 100 χρόνια μετά τον Ραμσή Γ΄, θα έδινε το έναυσμα για την αιγυπτιακή κυριαρχία στον κόσμο. «Παρόλο που αυτές οι συγκρούσεις ήταν στρατιωτικές επιτυχίες με την παραδοσιακή έννοια (και θα δείτε την Αίγυπτο να έχει πλούτο στρατού), δεν θα μπορούσαν να αποφύγουν τους Πουλαστούς και τους Σικάλα από το να καταλάβουν την ακτή της Χαναάν, ούτε τους Λίβυους από το να επιτεθούν επίμονα στη νεότερη δυτική όχθη του Νείλου μέχρι το τέλος της νεότερης αυτοκρατορίας. Προφανώς, το γεγονός ότι έδωσε τη βάση αυτής της σημαντικής οικογένειας εκτός εξουσίας είναι ο λόγος που εμπόδισε τον Μεντίνα Χαμπού να χάσει τα οικονομικά του οφέλη μετά τον θάνατο του δημιουργού, σε σύγκριση με άλλους Θηβαϊκούς ταφικούς ναούς». «Η διαχείριση του Medinet Habu έχει ανατεθεί σε έναν εξαιρετικό Οικονόμο Merybastet, του οποίου ο όρος («Αγαπημένος από την Bastet») υποδηλώνει μια μεγάλη προσφορά Bubastite. «Εκτός από έναν καλό κλήρο 150 ιερέων, το ολοκαίνουργιο μέτωπο που προικίστηκε με εργατικό δυναμικό από 65.000 άτομα και σχεδόν 800 χιλιόμετρα γεωργικής γης (η οποία βρίσκεται στο ένα δέκατο βήμα μακριά από τα υπάρχοντα της Αιγύπτου). Ωστόσο, όσο νωρίτερα κι αν ξεκίνησε, η νέα διοίκηση διαταράχθηκε λόγω της έναρξης της μάχης και δεν μπορεί ποτέ να γίνει δεκτή πριν από 15 χρόνια.»
Εν αγνοία σας, ωστόσο, η νέα βασίλισσα των Χετταίων, Μουβατάλι, είχε ήδη αμφισβητηθεί και είχε οργανώσει μια ένοπλη ενέδρα με έναν μεγάλο στρατό συνασπισμού, μαζί με συμμάχους από την Ανατολία και τη βόρεια Συρία. Ωστόσο, η μακροζωία του οδήγησε στο θάνατο πολλών από τους φοιτητές τους πριν από την εκπαίδευσή του ως κορυφαίος πρίγκιπας. Οι νεότεροι τοίχοι του μετώπου ήταν διακοσμημένοι με βαθιά σκαλίσματα και ανάγλυφα που απεικονίζουν εικόνες από τη ζωή και την εξουσία του Ραμσή Β', καθώς και στιγμές από αιγυπτιακούς μύθους και θρησκεία.
Η διαχρονική κληρονομιά του Ραμσή Β΄
Ένας εξαιρετικός πολεμιστής, ήταν επίσης ο δημιουργός μερικών από τα πιο διάσημα μνημεία της Αιγύπτου. Η νέα Μητροπολιτική Πινακοθήκη στο Ways προσφέρει μια ποικίλη συλλογή από την Αίγυπτο που περιλαμβάνει περίπου 36.000 αντικείμενα που σχετίζονται από την Παλαιολιθική έως τη Ρωμαϊκή εποχή. Ο Ραμσής μπορεί να αξίζει το νέο επίθετο, «ο καλός», ωστόσο, συμπεριλαμβανομένων και ορισμένων άλλων που τιμήθηκαν με την ίδια αλλαγή, άφησε μια ανάμεικτη κληρονομιά. Μεταξύ των πρώτων υπηρεσιών του βασιλιά ήταν να ζητήσει μια λίστα με τον πλούτο των νέων ναών, και μια άλλη δίνει την αίσθηση ότι οι υπερβολές της προηγούμενης ηγεσίας είχαν αφήσει τον νέο θρόνο κοντά στην πτώχευση.
Ο πατέρας του Ραμσή είχε την τάση να παίρνει τον Ραμσή μαζί του στις στρατιωτικές του επιχειρήσεις για την Παλαιστίνη και τη Λιβύη, όταν ο Ραμσής ήταν μόλις 14 ετών. Η βασιλεία του Ραμσή κράτησε πολύ καιρό, με πανικό στους υπηκόους του, εν μέσω εκτεταμένης ανησυχίας για την εξάλειψη της βασίλισσας. Ο Ραμσής Β' υιοθέτησε διάφορες ορθογραφίες από το όνομά του και Ραμσής και Ραμσής. Ο τρίτος Φαραώ της δέκατης ένατης δυναστείας του, ίδρυσε τεράστια μνημεία και γλυπτά, όπως τους μερικούς φυσικούς ναούς στο Αμπού Σιμπέλ.
Σε μια γωνία, κρατήστε τις νέες σειρές μακριά από τα άρματα μάχης. Τα νεότερα πόνυ είναι χωρίς ιμάντες και μπορείτε να χτυπήσετε το πάτωμα ικανοποιημένοι, ενώ βρίσκουν το φαγητό τους. Μία είσοδος έχει απομείνει, που αναφέρεται σε ενισχυμένα οδοφράγματα, τα οποία προστατεύονται από τα τέσσερα τμήματα του πεζικού. Όλοι τους υποκλίνονταν σοβαρά σε αυτόν, στο παλάτι της ζωής του και θα απολαύσετε, τον Περ-Ραμσή-Μέρι-Άμων-τον-Μέγα από τις Νίκες (το διοικητικό κέντρο στο Δέλτα). Όταν η μεγαλειότητά τους ήταν μαθητής στο Ντζαχί για τη δεύτερη νικηφόρα προαγωγή του, η νέα καλή αφύπνιση στη ζωή, την επιτυχία και την υγεία βρίσκεται στη νεότερη σκηνή μακριά από την μεγαλειότητά τους στην πλαγιά της νότιας περιοχής έξω από την Κάδης.
Η ιστορία του Ραμσή Β' επεκτάθηκε πολύ πέρα από την μνημειώδη ιδιοκτησία και τις στρατηγικές των ενόπλων δυνάμεών του, επηρεάζοντας τα γεγονότα ακόμη και μετά τον θάνατό του. Ο νέος συνδυασμός στρατιωτικής δύναμης και διπλωματικής οξυδέρκειας στο Καντές έκανε τον εαυτό σας να μείνει στη μνήμη ως πολεμιστής και πολιτικός, αποτελώντας ένα είδος κριτηρίου για τους μελλοντικούς ηγεμόνες. Απόδειξη αυτού είναι ότι μεγάλα μέλη της οικογένειας φαίνονται σε επιγραφές στα διάφορα μνημεία του, όπως ο Υψηλός Ναός του Αμπού Σιμπέλ, ο οποίος κρύβει ευτυχώς τις εικόνες από τις κόρες των ματιών τους. Αυτά τα έργα δεν ήταν ακριβώς το αντικείμενο της αρχιτεκτονικής τους προσοχής, αλλά εδραίωσαν επίσης την εικόνα του ως του θεϊκού ηγέτη που επιλέχθηκε από τους νεότερους θεούς. Για να έχουν καθοδήγηση, η κυριαρχία τους ξεπέρασε αυτή των σύγχρονων μοναρχών, συμπεριλαμβανομένης της Βασίλισσας Β' του Ηνωμένου Βασιλείου.
Κατά τη διάρκεια της βασιλείας μετά τον Τούθμωση Δ΄ και τον Αμενχοτέπ Γ΄, η Αίγυπτος συνέχισε να περιορίζει την περιοχή της στους Μιτάννι στη βόρεια Συρία. Απαιτείται παραπομπή από το 1400 έως το 1300 π.Χ., αντικατοπτρίζοντας την αποσταθεροποίηση από την Τζαχί, μια τοπική περιοχή στη νότια περιοχή Χαναάν. Μετά την εκδίωξη της νεότερης 15ης δυναστείας των Υξώς το 1550 π.Χ., οι νέοι ηγεμόνες του νέου Βασιλείου από την Αίγυπτο έγιναν πιο ανταγωνιστικοί στην ανάκτηση του ελέγχου των συνόρων της Χαβάης. Έσπασε λόγω και απέτρεψε τη νέα κυριαρχία ή τον θάνατο του νεότερου Φαραώ.
Ο νέος πληθυσμός, ο οποίος, χρησιμοποιώντας τους συζύγους και τα παιδιά του, επέλεξε να βρει καταφύγιο στον επάνω όροφο, βλέποντας την εξάντληση, ανησυχεί. Κάποιοι άφησαν τα κορίτσια και τα παιδιά πάνω από τον τοίχο, ενώ άλλοι ζητούσαν το έλεος της νέας βασίλισσας, σηκώνοντας τα χέρια τους στην ικεσία. Η μάχη συνεχίστηκε για πολύ καιρό, και μάλιστα με ποικίλα αποτελέσματα, καθώς βλέπουμε τον νέο Φαραώ να επιτίθεται, είτε στη χώρα των Χετταίων, είτε κοντά στα σύνορά του. «Όταν η δική μου Μένα, ο ηνίοχος, είδε μέσα στην απογοήτευσή του, πώς τα πόνυ σμήνησαν γύρω μας, ιδού!»
